Dinsdag 20/07

Na een vermoeiende nachtvlucht terug thuis!

Het is hier zo rustig, proper,... Een heel verschil met India, maar het heeft allebei zijn charmes:)

Nu begint het "harde" werk: uitpakken, cadeautjes uitpakken en uitdelen, foto's uitzoeken,...

Als het lukt, post ik later een paar foto's op de blog. Anders moet je maar later naar mijn album kijken;)

Maar eerst bekomen en acclimatiseren:)

Dank je voor iedereen die mijn blog gevolgd heeft en mijn avontuur samen met mij heeft meegemaakt! Hopelijk hebben jullie genoten van mijn verhalen:)
Ik heb alleszins een fantastische maand en ervaring achter de rug!

Ik keer zeker nog eens terug naar India om meer van dit prachtige land te ontdekken! Ik ben blijkbaar toch een beetje verslaafd geraakt;)

Maandag 19/07

Mijn vlucht vandaag vertrok pas om 20u55. Ik had dus een hele dag om nog de laatste foto's te nemen, afscheid te nemen van iedereen,...
Ik had een hele tour rond Madurai in mijn hoofd:
- henna kopen aan de meenakshi tempel
- cake kopen om de dokter uit het eerste hospitaal te bedanken
- een fietsriksja nemen van aan de tempel tot aan het hospitaal (spijtig genoeg was de dokter er uitzonderlijk niet, maar ik heb ze dan maar bedankt via telefoon en de cake aan de verpleegsters gegeven)
- foto's nemen aan de Theppakulam tempel, aan de brug die de 2 helften van Madurai verbindt en aan het "meer" dicht bij mijn gastgezin
- overheerlijke thee drinken aan een kraampje op straat
- de shampoo zonder parfum plunderen in de Himalayashop

Kortom een heerlijke ochtend en op die manier had ik alles nog eens gezien voor de laatste keer:(

In de namiddag stond de belangrijkste activiteit van de dag op het programma: afscheids ijscreme met 3 andere vrijwilligers van mijn huis! Het is bijna een traditie geworden;)
Daarna was ik klaar om mijn vluchten te overleven...

Normaal gingen ze me komen ophalen om 18u30 om me naar de luchthaven te brengen. Ze hadden me verzekerd dat de auto op tijd ging zijn. Indiërs zijn niet de meest stipte mensen, half uur tot een uur wachten is niet abnormaal. Maar deze keer ging het 18u30 "Westerse tijd" zijn.
Ze waren dan ook maar 40min te laat... Niet echt leuk als je een vlucht moet halen:s Gelukkig kwam alles in orde:)

Afscheid nemen van de andere vrijwilligers en mijn hostfamily was moeilijk. Als je een hele maand samenwoont, leer je elkaar goed kennen en valt het afscheid zwaar... Bovendien moest ik ook de sfeer van India achterlaten... En die is zo speciaal, maar niet te beschrijven:p

Maar uiteraard keek ik er naar uit om naar België terug te keren!

Zondag 18/07

Elke verplaatsing in India is een avontuur:p Normaal gingen we de trein terug nemen vanuit Tenkasi naar Madurai om 12u. Tenkasi bleek het voorlaatste station. Om zeker te zijn van een zitplaats hebben we de trein genomen naar de volgende stop om dan terug te keren richting Madurai. Gelukkig dat we dat gedaan hebben, want tegen de tijd dat we terug waren in Tenkasi stond het perron vol!

Tijdens de reis verschijnen er genoeg kleurrijke figuren: verkopers, bedelaars, zangers, veel nieuwschierige kindjes (blanke mensen!),...

Tegen de tijd dat we terug waren in Madurai was het tijd om aan mijn terugreis te beginnen denken: inpakken, vluchten bevestigen, webcheck in,... Het liep niet van een leien dakje maar uiteindelijk is alles in orde geraakt:)

Ik was klaar om van mijn laatste dag in India te genieten!

Zaterdag 17/07

In de buurt van de watervallen is er een groot stuwmeer en een dam. We namen de bus naar Papanasam omdat dat dorpje blijkbaar aan het meer lag. Toen we daar aankwamen, bleek dat we nog 3u met een riksja door de bergen moesten rijden om het meer te zien. Dat hadden we er niet meer voor over.
In plaats daarvan zijn we naar watervallen in de buurt geweest. Het was ook een plaats waar Indiërs een zuiverend bad namen:)
Vanuit de heuvels rond de waterval hadden we een adembenemend zicht over de bergen in de buurt. Dit hadden we helemaal niet verwacht, vandaar dat het nog mooier was;)
Bovendien hadden we daar het gezelschap van apen. Tot dan vond ik dat wel nog coole beesten tot ze me besloten om me aan te vallen:p
Vanaf nu moet ik niets meer van die beesten hebben (tenzij in een kooi of zo;))

Op 6km van Courtallam ligt Tenkasi, de tempel van die stad is een soort van bedevaartsplaats. Als ik de mensen goed verstaan heb in de tempel staat een bepaald standbeeld in verbinding met een standbeeld in een tempel ergens in noord-India...

's Avonds in Courtallam waren de straten opnieuw gevuld met kraampjes. Zeer leuk om de sfeer op te snuiven en te zien hoe de Indiërs hun vakantie doorbrengen:)

Vrijdag 16/07

Tijd voor mijn laatste weekendtrip voor deze reis!
Projects Abroad organiseert elke 2 weken een uitstap. Dit weekend was het naar de zee (Varkala). Maar een enkele treinreis van 10u om een dag aan de zee door te brengen, is toch een beetje te veel van het goede...

Daarom hebben we met 5 vrijwilligers onze eigen trip georganiseerd. We zijn naar Courtallam geweest: een plaats waar veel Indiërs op vakantie gaan om een helend bad te nemen in de watervallen.
Na een treinreis van 3.5u waren we ter plaatse.
's Avonds zijn we de grote waterval nog gaan bezoeken. Leuk om te zien hoe iedereen zijn bad/douche erin neemt. Mannen uiteraard gescheiden van de vrouwen.

Erna op het gemak terug gewandeld langs kraampjes met lokale specialiteiten (bananenchips!, kruiden,...).
En om af te sluiten dosai met verschillende sausje gegeten van een bananenblad ipv een bord. Net zoals de echte:P

Donderdag 15/07

Vandaag was mijn laatste dag op het werk. Na een relatief rustige week In Jawhar Hospital, was het vandaag opeens druk op ICU: er kwamen 3 ernstige gevallen op een half uur toe: vrouw met cerebrovasculair accident, hartinfarct en hartblok.
Interessant om te zien hoe de dokters alles aanpakten.
Voor een CT bv moest er eerst gekeken worden of de patiënt het kan betalen (kost ongeveer het gemiddeld maandloon van een Indiër), daarna moet er vervoer geregeld worden naar een ander ziekenhuis waar ze wel een CTscan hadden. 5-6u nadat de patiënt in spoed binnengekomen was, kennen ze de resultaten van de CT en kunnen ze met een behandeling beginnen.

Het was spijtig om afscheid te nemen van iedereen in het ziekenhuis. De meeste dokters waren zeer gemotiveerd om ons dingen uit te leggen en te leren.
Maar aan alles komt een einde...

Erna voor de laatste keer naar de kleermaker geweest. Ik hoopte dat mijn jurkjes nu eindelijk klaar gingen zijn EN passen!
Een mens moet veel geduld hebben in India, maar ze passen:)

Tijdens het wachten mijn laatste souvenirs gekocht... Maar toen ik 's avonds alles bekeek wat ik gekocht had, besefte ik dat ik niet alles in mijn rugzak ging krijgen:P Kheb dan maar een extra valies gekocht;)

Mijn Indisch avontuur zit er bijna op (spijtig genoeg...)
Net terug van een leuke weekendtrip! Op de verhalen van mijn laatste dagen in India zullen jullie nog eventjes moeten wachten. Ik ben nu enkel in het internetcafe om mijn terugvluchten te bevestigen;)
Ik geniet liever nog een beetje van mijn laatste uren in India dan ze in een te warm internetcafe door te brengen;)

Ik kom inderdaad terug naar India, kheb hier een fantastische maand achter de rug en ik wil meer ontdekken van dit fascinerende land:)
Ik zal de Indische sfeer thuis missen...

See you soon!