dinsdag 20 juli 2010

Dinsdag 20/07

Na een vermoeiende nachtvlucht terug thuis!

Het is hier zo rustig, proper,... Een heel verschil met India, maar het heeft allebei zijn charmes:)

Nu begint het "harde" werk: uitpakken, cadeautjes uitpakken en uitdelen, foto's uitzoeken,...

Als het lukt, post ik later een paar foto's op de blog. Anders moet je maar later naar mijn album kijken;)

Maar eerst bekomen en acclimatiseren:)

Dank je voor iedereen die mijn blog gevolgd heeft en mijn avontuur samen met mij heeft meegemaakt! Hopelijk hebben jullie genoten van mijn verhalen:)
Ik heb alleszins een fantastische maand en ervaring achter de rug!

Ik keer zeker nog eens terug naar India om meer van dit prachtige land te ontdekken! Ik ben blijkbaar toch een beetje verslaafd geraakt;)

Maandag 19/07

Mijn vlucht vandaag vertrok pas om 20u55. Ik had dus een hele dag om nog de laatste foto's te nemen, afscheid te nemen van iedereen,...
Ik had een hele tour rond Madurai in mijn hoofd:
- henna kopen aan de meenakshi tempel
- cake kopen om de dokter uit het eerste hospitaal te bedanken
- een fietsriksja nemen van aan de tempel tot aan het hospitaal (spijtig genoeg was de dokter er uitzonderlijk niet, maar ik heb ze dan maar bedankt via telefoon en de cake aan de verpleegsters gegeven)
- foto's nemen aan de Theppakulam tempel, aan de brug die de 2 helften van Madurai verbindt en aan het "meer" dicht bij mijn gastgezin
- overheerlijke thee drinken aan een kraampje op straat
- de shampoo zonder parfum plunderen in de Himalayashop

Kortom een heerlijke ochtend en op die manier had ik alles nog eens gezien voor de laatste keer:(

In de namiddag stond de belangrijkste activiteit van de dag op het programma: afscheids ijscreme met 3 andere vrijwilligers van mijn huis! Het is bijna een traditie geworden;)
Daarna was ik klaar om mijn vluchten te overleven...

Normaal gingen ze me komen ophalen om 18u30 om me naar de luchthaven te brengen. Ze hadden me verzekerd dat de auto op tijd ging zijn. Indiërs zijn niet de meest stipte mensen, half uur tot een uur wachten is niet abnormaal. Maar deze keer ging het 18u30 "Westerse tijd" zijn.
Ze waren dan ook maar 40min te laat... Niet echt leuk als je een vlucht moet halen:s Gelukkig kwam alles in orde:)

Afscheid nemen van de andere vrijwilligers en mijn hostfamily was moeilijk. Als je een hele maand samenwoont, leer je elkaar goed kennen en valt het afscheid zwaar... Bovendien moest ik ook de sfeer van India achterlaten... En die is zo speciaal, maar niet te beschrijven:p

Maar uiteraard keek ik er naar uit om naar België terug te keren!

Zondag 18/07

Elke verplaatsing in India is een avontuur:p Normaal gingen we de trein terug nemen vanuit Tenkasi naar Madurai om 12u. Tenkasi bleek het voorlaatste station. Om zeker te zijn van een zitplaats hebben we de trein genomen naar de volgende stop om dan terug te keren richting Madurai. Gelukkig dat we dat gedaan hebben, want tegen de tijd dat we terug waren in Tenkasi stond het perron vol!

Tijdens de reis verschijnen er genoeg kleurrijke figuren: verkopers, bedelaars, zangers, veel nieuwschierige kindjes (blanke mensen!),...

Tegen de tijd dat we terug waren in Madurai was het tijd om aan mijn terugreis te beginnen denken: inpakken, vluchten bevestigen, webcheck in,... Het liep niet van een leien dakje maar uiteindelijk is alles in orde geraakt:)

Ik was klaar om van mijn laatste dag in India te genieten!

Zaterdag 17/07

In de buurt van de watervallen is er een groot stuwmeer en een dam. We namen de bus naar Papanasam omdat dat dorpje blijkbaar aan het meer lag. Toen we daar aankwamen, bleek dat we nog 3u met een riksja door de bergen moesten rijden om het meer te zien. Dat hadden we er niet meer voor over.
In plaats daarvan zijn we naar watervallen in de buurt geweest. Het was ook een plaats waar Indiërs een zuiverend bad namen:)
Vanuit de heuvels rond de waterval hadden we een adembenemend zicht over de bergen in de buurt. Dit hadden we helemaal niet verwacht, vandaar dat het nog mooier was;)
Bovendien hadden we daar het gezelschap van apen. Tot dan vond ik dat wel nog coole beesten tot ze me besloten om me aan te vallen:p
Vanaf nu moet ik niets meer van die beesten hebben (tenzij in een kooi of zo;))

Op 6km van Courtallam ligt Tenkasi, de tempel van die stad is een soort van bedevaartsplaats. Als ik de mensen goed verstaan heb in de tempel staat een bepaald standbeeld in verbinding met een standbeeld in een tempel ergens in noord-India...

's Avonds in Courtallam waren de straten opnieuw gevuld met kraampjes. Zeer leuk om de sfeer op te snuiven en te zien hoe de Indiërs hun vakantie doorbrengen:)

Vrijdag 16/07

Tijd voor mijn laatste weekendtrip voor deze reis!
Projects Abroad organiseert elke 2 weken een uitstap. Dit weekend was het naar de zee (Varkala). Maar een enkele treinreis van 10u om een dag aan de zee door te brengen, is toch een beetje te veel van het goede...

Daarom hebben we met 5 vrijwilligers onze eigen trip georganiseerd. We zijn naar Courtallam geweest: een plaats waar veel Indiërs op vakantie gaan om een helend bad te nemen in de watervallen.
Na een treinreis van 3.5u waren we ter plaatse.
's Avonds zijn we de grote waterval nog gaan bezoeken. Leuk om te zien hoe iedereen zijn bad/douche erin neemt. Mannen uiteraard gescheiden van de vrouwen.

Erna op het gemak terug gewandeld langs kraampjes met lokale specialiteiten (bananenchips!, kruiden,...).
En om af te sluiten dosai met verschillende sausje gegeten van een bananenblad ipv een bord. Net zoals de echte:P

Donderdag 15/07

Vandaag was mijn laatste dag op het werk. Na een relatief rustige week In Jawhar Hospital, was het vandaag opeens druk op ICU: er kwamen 3 ernstige gevallen op een half uur toe: vrouw met cerebrovasculair accident, hartinfarct en hartblok.
Interessant om te zien hoe de dokters alles aanpakten.
Voor een CT bv moest er eerst gekeken worden of de patiënt het kan betalen (kost ongeveer het gemiddeld maandloon van een Indiër), daarna moet er vervoer geregeld worden naar een ander ziekenhuis waar ze wel een CTscan hadden. 5-6u nadat de patiënt in spoed binnengekomen was, kennen ze de resultaten van de CT en kunnen ze met een behandeling beginnen.

Het was spijtig om afscheid te nemen van iedereen in het ziekenhuis. De meeste dokters waren zeer gemotiveerd om ons dingen uit te leggen en te leren.
Maar aan alles komt een einde...

Erna voor de laatste keer naar de kleermaker geweest. Ik hoopte dat mijn jurkjes nu eindelijk klaar gingen zijn EN passen!
Een mens moet veel geduld hebben in India, maar ze passen:)

Tijdens het wachten mijn laatste souvenirs gekocht... Maar toen ik 's avonds alles bekeek wat ik gekocht had, besefte ik dat ik niet alles in mijn rugzak ging krijgen:P Kheb dan maar een extra valies gekocht;)

zondag 18 juli 2010

Mijn Indisch avontuur zit er bijna op (spijtig genoeg...)
Net terug van een leuke weekendtrip! Op de verhalen van mijn laatste dagen in India zullen jullie nog eventjes moeten wachten. Ik ben nu enkel in het internetcafe om mijn terugvluchten te bevestigen;)
Ik geniet liever nog een beetje van mijn laatste uren in India dan ze in een te warm internetcafe door te brengen;)

Ik kom inderdaad terug naar India, kheb hier een fantastische maand achter de rug en ik wil meer ontdekken van dit fascinerende land:)
Ik zal de Indische sfeer thuis missen...

See you soon!

woensdag 14 juli 2010

Woensdag 14/07

Deze namiddag was er niet zo veel te doen in het ziekenhuis: daarom mochten we al om 2u weg. We keren terug om 5u voor operatie: appendectomie.
Het is leuk om een rustige namiddag te hebben, want de hitte put je op den duur echt uit...

We zijn ook volop onze trip aan het plannen voor dit weekend: naar watervallen. Ik kijk er naar uit! Maar langs de andere kant ben ik ook wat triestig dat mijn avontuur bijna voorbij is... Je ziet hier zoveel verschillende dingen en je doet zoveel dat de tijd voorbij vliegt!
Voor ik het wist, waren er al 3.5w voorbij...
Langs de andere kant is het ook leuk om weer naar huis te gaan: iedereen terug zien, rauwe groenten, vlees en vis, zachte bedden, geen electriciteitspannes,...

Maar nu nog efkes genieten van mijn laatste dagen;)

Dinsdag 13/07

Er was niet heel veel te doen in het ziekenhuis vandaag: het schoolgeld moet betaald worden, dus stellen mensen hun doktersbezoek uit als dat mogelijk is...
Omdat er zo weinig te doen was, hebben ze ons verschillende hechtingen aangeleerd. Miss mogen we ze doen bij een volgende operatie, maar dat zie ik dan wel:)

We wqren vrij in de namiddag: we zijn dan een tempel en een brug gaan bezoeken. En om af te koelen milkshake gaan drinken:P

Tegen 6u moesten we terug zijn in het ziekenhuis omdat er een operatie was: teenamputatie. Ik had me wel ingebeeld dat het niet zo aangenaam ging zijn om te zien. Maar mijn eetlust was toch compleet over na de operatie... Ze bleven maar bot en vlees wegsnijden.
Wsl zal de vrouw haar voet en miss been later deze maand nog verliezen omdat de infectie zo uitgebreid is.

Daarna in een ferm onweer naar huis gelopen: zalige afkoeling!

Maandag 12/07

Ik ben niet de enige vrijwilliger in het ziekenhuis: er is nog een Belgisch meisje. Leuk om weer eens Nederlands te spreken!

Het is een ziekenhuis met veel verkeersslachtoffers en hartpatienten. Iets compleet anders dan de voorbije weken. De dokters zijn zeer vriendelijk en willen ons veel bijleren. Maar communicatie is soms een probleem:p
Er was 1 operatie vandaag: man met distale radius fractuur. Ze moesten het bot vastzetten met een metalen plaat.
Leuk om eens te zien:)

Erna terug naar de kleermaker moeten gaan omdat ze mijn kleren verkeerd gemaakt hebben. Na lang onderhandelen en passen, gaven ze dan toch toe dat het niet in orde was. Ze gaan het opnieuw maken tegen donderdag: kben benieuwd...

Zondag 11/07

In Madurai is er een prachtige Hindu tempel, een van de mooiste van Tamil Nadu en miss zelfs van india:P
Omdat het moeilijk is om alle beelden en verhalen van het Hinduisme te begrijpen, hebben Ester en ik de tempel met een gids bezocht. Zeer interessant om de verhalen te horen! De gids was zo goed dat de tijd voorbij vloog en we ons moesten haasten om op tijd buiten de tempel te raken (hij sluit onder de middag).
Foto`s volgen wel nog;)

Namiddag was rustig: beetje rondlopen in de buurt, lezen, rusten,... Kan ook eens deugd doen:)

En vol spanning uitkijken naar het nieuwe ziekenhuis...

Zaterdag 10/07

Dit weekend zijn we in Madurai gebleven. Het werd tijd om de stad ook eens helemaal te ontdekken:)
In de voormiddag zijn we naar het Ghandi Museum geweest: de geschiedenis van India en het verhaal van Ghandi zijn duidelijk in beeld gebracht. Zeker de moeite:)
Daarna ben ik mijn nieuw ziekenhuis gaan bezoeken. Ik wou een groter ziekenhuis omdat ik het gevoel heb dat ik in mijn vorig alles gezien had... Dit ziekenhuis heeft meer trauma gevallen.

Je kan niet naar india komen zonder een film te zien! Dus zijn we in de namiddag naar Ravaan gaan kijken. Ook al was het compleet in het Tamil toch denk ik dat ik het verhaal meeheb:P
Daarna milkshake om een leuke dag af te ronden;) echt weekend!

vrijdag 9 juli 2010

Vrijdag 9/07

Ik ben nog behoorlijk moe van mijn week uitstap(slaapgebrek), daardoor is het grootste deel van de voormiddag in de kliniek aan mij voorbij gegaan.
Veel is er ook niet te beleven op vrijdag want de vertegenwoordigers van de geneesmiddelen bedrijven komen dan langs. En Tamil is nog altijd een raadsel voor mij om te verstaan;) Het lijkt op geen enkele taal die wij kennen.

Deze middag ook mijn kleren bij de kleermaker gaan ophalen: de kleedjes passen niet. Morgen terug om veranderingen te laten maken. Normaal passen ze alles gratis aan:)

Erna met 3 van mijn huisgenoten ijscreme gaan eten! Zalig met zo een warmte;) Het was goed om ze terug te zien na mijn week avontuur... Kheb het getroffen met de mensen in mijn huis. Wel spijtig dat mijn Canadese roommate vertrokken is. Maar ik heb al een uitnodiging van haar op zak om volgend jaar naar Canada te komen;)

Nu is het tijd om te relaxen en te genieten van mijn weekend! Genoeg getypt;)

Tot binnen 1.5 w! Tijd vliegt...

Woensdag 7/07 en donderdag 8/07

Na het lepraziekenhuis stonden er 2 dagen ayurvedic clinic op het programma. Ik was wel benieuwd naar wat de dokter ons te vertellen had!
Uiteindelijk zijn die 2 dagen een beetje anders uitgedraaid dan verwacht:P
We hebben aan sightseeing in de buurt gedaan: een of andere mooie hindu tempel en een stenen fort/oude gevangenis. Dan ook nog beetje shoppen in de stad (enkel oorbellen gekocht:P) en henna laten tekenen op mijn hand: kben echt blij met het resultaat! Normaal blijft het er 15-20 dagen op:)
En al die activiteiten waren op bevel van de dokter;)

Omdat we daar natuurlijk niet alleen voor het plezier waren, hebben we ook nog uitgebreide uitleg gekregen over ayurveda en vooral over siddha geneeskunde. Ik ben absoluut geen fan van het laatste omdat ze metalen en andere vreemde stoffen gebruiken (lood, kwik, arseen,...)
Ik kan me niet inbeelden dat dat zo gezond is...
Ieder zijn eigen ding:)

De laatste dag werd spijtig genoeg redelijk verpest door het gedrag van paar mensen die ook mee waren: eten is niet goed, tis te warm, ik wil niet wandelen, ik wil naar huis,... Om compleet gek van te worden. Je zou niet zeggen dat 2 van hen rond de 40 waren.
Gelukkig was niet iedereen op de trip zo en was het uiteindelijk wel nog leuk!

Maandag 05/07 en Dinsdag 06/7

Maandag moest ik om 5u45 `s morgens klaarstaan om naar het lepra hospitaal buiten Madurai te gaan. Ik had verwacht dat ze te laat gingen zijn (indiers zijn namelijk bijna nooit op tijd) maar 1u15 te laat zo vroeg is toch vloeken:P

Maar uiteindelijk was het hospitaal het wel waard om op te staan! Ze doen zoveel ze kunnen met de beperkte middelen die ze hebben voor de patienten.
We hebben in die 2 dagen elk departement uitgebreid kunnen zien: verpleging, sociale dienst, apotheek, lab, dokters,... De patienten hebben die ondersteuning hard nodig omdat er een groot taboe en stigma rust op lepra en de patienten. Wanneer bijvoorbeeld een van de ouders lepra heeft, dan is de kans heel groot dat hun kinderen niet getrouwd geraken daardoor. Ook al zijn die kerngezond. Veel patienten worden ook verstoten door hun familie vanwege de ziekte en de zichtbare verminkingen...

Het sponsorgeld is dan ook goed besteed:)

Naast de bevallingen was dit mijn beste ervaring tot nu toe!

Zondag 04/07

Het plan voor vandaag was: vroeg opstaan zodat we de (blijkbaar) prachtige zonsopgang konden zien. Spijtig genoeg dacht het weer daar anders over: na 2weken zon regende het namelijk:S
Daar ging onze zon en onze slaap...

In de zee net voor de kust van Kanniyakumari zijn er 2 eilandjes met op het ene een tempel en op het andere een standbeeld. Het is zowat het kenmerk van de stad... Mooi om te bezoeken!

In de rij voor de boten naar het eiland hadden we als blanken heel wat aandacht van de plaatselijke bevolking (zoals altijd eigelijk...):fluiten, roepen, foto`s nemen... Op den duur word je er immuun voor of je wordt gek:P

In de namiddag was het opnieuw 5u bus.

Weekends gaan altijd zo snel!

Zaterdag 03/07

Een hele dag sightseeing op het programma!
Oud fort, houten paleis en watervallen... Heel mooi allemaal!
Spijtig genoeg hebben we een bekende brug in de buurt van de stad en de zonsondergang gemist doordat sommige mensen van de groep het gepast vonden om meer dan een uur te laat te komen...

Vrijdag 02/07

Vandaag was niet zo een opwindende dag, we hadden namelijk een verplaatsing van meer dan 200km voor de boeg. En dat is heel wat in India!
Na 2u gewacht te hebben tot de bussen er waren, konden we eindelijk vertrekken. Uiteindelijk waren we na 5u in Kanniyakumari: het meest zuidelijke punt van India, waar 3 zeeen samenkomen:)
Het hotel had uitzicht op de zee en de kleine haven: perfect!

Onderweg zwaar accident gezien met dode... Niet fijn om te zien. Maar niet verrassend door de rijstijl van de Indiers. Iedereen (koeien, voetgangers, fietsers, bakfietsen, ossenwagens, brommers, riksha, auto, bus en vrachtwagen) rijdt/stapt door elkaar in gelijk welke richting met onaangepaste snelheid. Beeld je daarbij het oorverdovend getoeter nog bij in en je hebt het typische beeld van een indische straat:P
Ik heb soms meer dan 5 min nodig om de straat aan het hospitaal over te steken door die chaos!

donderdag 1 juli 2010

Donderdag 1/07

What a day so far...

Deze morgen om 4u15 uit mijn bed gebeld door dokter Kalla omdat ze een keizersnede ging uitvoeren. Ze was normaal gepland in de voormiddag, maar de familie wou dat het kind geboren werd voor 6u am (betere sterren en zo...). Al dat bijgeloof hier:)
Maar ik was echt blij dat ik erbij kon zijn! Kheb niet geassisteerd of zo, maar het was het waard:)
De baby was een jongen, daarmee was de familie zeer blij (jongetjes zijn hier meer waard dan meisjes :s)

Tegen 7u was ik terug thuis om dan tegen 10u30 terug naar de kliniek te gaan om een heleboek zwangere vrouwen op consultatie te krijgen:P

Erna naar de kleermaker gegaan om paar jurkjes op maat te laten maken voor geen geld! Als ze goed zijn, ga ik wsl nog meer bestellen:$

En dan het beste nieuws van de dag:
GESLAAGD VOOR AL MIJN EXAMENS!
Vnv vieren net cake!

Vanaf nu zal het beetje hektisch worden:
vrijdag-zondag: kanyakumari (meest zuidelijke punt met prachtige zonsopgang!)
maandag-dinsdag: bezoek aan een lepraziekenhuis buiten Madurai
Woensdag-donderdag: bezoek aan een ayurvedische kliniek ook buiten Madurai

Het worden dus drukke dagen:)

Heel veel groetjes!

Woensdag 30/06

Vandaag heel wat interessante dingen gezien in het ziekenhuis: veel zwangere vrouwen en veel vrouwen die vrezen dat ze zwanger zijn:p De gezinnen hier willen namelijk niet meer dan 2-3 kinderen...
Bij sommige gedachten over hygiene kan ik echt niet bij: wanneer ze steriele handschoenen gebruiken voor een operatie of onderzoek dan gooien ze die niet weg nadien. Ze wassen ze (water en zeep) om ze dan bij een nieuwe patient te gebruiken:s
De prikpen om glucose te meten wordt ook niet vervangen na iedere patient. En zo zijn er nog een aantal dingen die me wel wat shockeren...

In de namiddag zijn Sarah, Jenna en ik naar het paleis van een of andere koning geweest (de warmte tast mijn hersenen aan waardoor ik makkelijke dingen niet meer herinner:p). Toevallig passeerden we langs een grote kerk op de weg daarnaar toe. We hebben dan maar kijkje genomen: zeer kleurrijk!
Het is best verrassend om een kathedraal tegen te komen...

`s Avonds pizza gaan eten! Op die momenten apprecieer je dat altijd meer dan anders;)

Dinsdag 29/06

Vandaag was een tamelijke saaie dag... Er waren niet veel patienten en het ging dan ook traag vooruit. Verder was het verschrikkelijk warm en er was een power cut de hele dag. We konden niets anders doen dan zitten zweten en hopen dat het ging regenen. Wat het uiteindelijk niet gedaan heeft.

Jan: idd ben ik er goed ingevlogen! Je wordt hier in alles gesmeten en ik laat me meevoeren: hospitaal, weekendtrips, host familie, nieuwe vrijwilligers ontmoeten,indische gewoonten,...
Allemaal enorm leuk en boeiend! Het zijn al intense dagen geweest :)

maandag 28 juni 2010

Ah ik heb een Indiaans telefoonnummer, maar blijkbaar kan ik daar geen smsjes vanuit Belgie mee ontvangen, enkel sturen.
Maar je kan me nog altijd bereiken op mijn belgisch nummer in case...

maandag 28/06

Vandaag was ik alleen in mijn hospitaal: de 2 andere zijn vertrokken.
Paar interessante gevallen gezien: fracturen, erysipelas,...
Sommige dingen moeten wel met handen en voeten worden uitgelegd: ik versta de dokter niet en hij mij soms ook niet:p Best grappig soms!

Deze namiddag nog 2 churidar gekocht omdat ze echt makkelijk en fris zijn om te dragen! Je koopt ze in een soort "innovation" en je gaat dan naar de kleermaker om ze te laten passen voor geen geld!
Dat is zo fantastisch aan deze stad:)

Er zijn ook paar dingen die niet zo leuk zijn: keiharde bedden, weinig variatie in het eten (maar wel lekker!), aangestaard worden, de warmte (:s),... Maar die dingen neem ik er graag bij! Het is een fantastische ervaring:)

Tot later!

26 en 27/06

Weekend!

We zijn met een aantal vrijwilligers voor een weekend naar Kumuly geweest. Dat is een stadje naast een wildlife resort met tijgers is... Gelukkig was het niet de moment van het jaar om ze tegen te komen;)
We hebben "elephant riding" gedaan. Grappig hoe log die dieren wel niet zijn!
Verder zijn we naar een traditionele dansvoorstelling geweest: Kathakali.

Ik had iets minder geluk met het eten. Blijkbaar trok ik allemaal rare dingen aan in eten: nietjes, plastiek. Gelukkig heb ik ze op tijd opgemerkt! Verder was het lekker eten:)

Het terugkeren was iets avontuurlijk. De bus was echt overvol, er kon niemand meer bij tenzij ze mensen begonnen stapelen... Gelukkig hadden wij nog net zitplaats want 4u staan is nogal lang.
Het is ook een hele belevenis om op en af rijdende bussen te springen! Ze stoppen namelijk niet altijd volledig...

Die eerste week is ongelooflijk snel gegaan!

Vrijdag 25/06

Ik ben ziek opgestaan die dag: hoofd, keel, spieren. Waaarschijnlijk combinatie van jetlag, vermoeidheid, warmte.
Een hele dag slapen heeft me er bovenop geholpen:)
Gelukkig houdt mijn buik het tot nu toe...

Donderdag 24/06

Vandaag was een behoorlijk bewogen dag op werk... Er was een jonge (19)vrouw met weeen binnengekomen.
Ze was zeer bang waardoor ze niet meewerkte met persen. Het duurde te lang en de baby was in nood. Ze hebben de baby er dan op een niet echt elegante manier uitgesleurd. Terwijl waren ze tegen de vrouw aan het schreeuwen en haar aan het slaan waren omdat ze niet meewerkte...
Pretty shocking voor een eerste geboorte... Gelukkig is alles in orde gekomen met de baby. Maar omdat het een meisje was, wou de moeder haar niet vasthouden. Jongens zijn meer waard in India dan meisjes...

Erna nog een andere operatie gezien die iets meer elegant werd uitgvoerd...

's Avonds lekkere ijscreme gegeten om te bekomen van de dag;)

Don`t blame me wanneer mijn nederlands verwarrend begint te klinken:p ik spreek hele dagen engels en ik begin zelfs al in het engels na te denken...

Groetjes!

woensdag 23 juni 2010

23/06

Vandaag ben ik de eerste dag naar het hospitaal geweest. Ik moet van 9.30 tot 14u gaan, Bij operaties of zo mag ik langer blijven. Normaal werken we ook van 18-22u maar voor een vrouw is het niet " appropriate" om `s avonds over straat te lopen. Dus ga ik enkel als er iets interessants is.

Ik sta bij de vrouwelijke dokter, ze is een soort van huisartse maar ze doet ook operaties en bevallingen en zo. Een soort manusje van alles:p
Omdat ik "al" 4 jaar gedaan heb, mag ik de operaties assisteren. Ik zal morgen wel zien hoe dat loopt en of ze het echt meent ;)

Genoeg leesplezier voor jullie;) en ik ben ondertussen dit qwerty toetsenbord beu...

Groetjes vanuit Madurai en tot snel!

22/06

Toen ik van het vliegveld naar de stad reed, kwam het allemaal zo bekend voor: iedereen die door elkaar en bijna op elkaar rijdt, het toeteren, het knikken met het hoofd dat ;iss ja of miss nee betekent,... Het voelde allemaal zo bekend!

Ik kreeg eerst een kleine rondrit door Madurai. Austin toonde me alle belangrijke plaatsen, maar ik denk niet dat ik iets onthouden heb van zijn uitleg... Ik was kapot van mijn slapeloze nacht;)

Dan heb ik mijn gast familie en de dokter in het ziekenhuis ontmoet: allemaal zeer vriendelijke mensen!
Ook de andere 6 vrijwillers in het huis vallen zeer goed mee! Mijn kamergenote is een Canadese. Verder is er nog een Nederlandse, Zwitserse, Duitse, Amerikaanse en nog Canadese denk ik. Internationaal gezelschap;)

Ze hebben me al de grote winkel getoond voor stoffen en traditionele kleren en de kleermaker die alles maakt wat je maar wil voor geen geld;)
Ik heb al traditionele kleren gekocht: losse broek met lange tshirt over: veel frisser dan onze kleren:)

Het is hier trouwens om te smelten! De Indiers zeggen dat het " little, little warm" is, maar ik geef ze toch geen gelijk:p

21/06

Ik ga proberen om alles een beetje per dag te zetten, toch in het begin:)

Ik vond het enorm moeilijk om afscheid te nemen op zaventem... Toen pas kwam het besef dat ik er een hele maand alleen voor sta in een immens land:p
Maar eens op het vliegtuig kon ik er niet vlug genoeg zijn!
De 9.30 uur op het vliegtuig gingen nog snel voorbij met damk aan films, slapen en een vriendelijke buurman...
Dan kwam het (voorlopig) spannendste deel: de nacht op chennai airport doorbrengen: niets te beleven, geen winkels, enkel starende mensen... Maar al bij al ging het nog vlug voorbij:)

Voor ik het wist, was ik in India!

donderdag 17 juni 2010

Vakantie!

De examens zijn gedaan, de aanvraag van mijn thesis bij het Ethisch Comité is binnen: nu kan de vakantie echt beginnen!

Ik heb er ook voor gezorgd dat je niet meer moet aanmelden om een reactie te plaatsen. Geen problemen meer met accounts en zo:)

Nog 4 dagen!

donderdag 10 juni 2010

Binnen 1.5 week vertrek ik naar Madurai in het Zuiden van India.
Het is de bedoeling dat ik daar 1 maand vrijwilligerswerk/stage ga doen.
Ik ga dat doen in het "Krithika Hospital" in Madurai. Dat is een klein ziekenhuis met 2 dokters en 10 verpleegsters. Het is een "Multispeciality hospital". Ik ben benieuwd wat ik daar allemaal te zien ga krijgen;)

Ik slaap ook de hele maand bij een gastgezin: een koppel met 2 jonge dochters en een schoonmoeder. Blijkbaar zal ik daar niet de enige loge zijn, maar dat is een verrassing tot op het moment zelf:)
Wat ik wel al weet, is dat er in juli ongeveer 50 vrijwilligers (medisch, lesgeven, journalistiek,...) in Madurai zullen zijn. Het kan daar dus een plezante boel worden.

Verder ben ik van plan om tijdens de weekends en mijn vrije dagen Zuid-India een beetje te verkennen. Maar dat zal ik ter plaatse wel zien en regelen.

Ik heb er alleszins al heel veel zin in!

X

Welkom!

Welkom allemaal op mijn blog!

Ik ga proberen om hier regelmatig iets op te posten. Op die manier kunnen jullie al mijn avonturen in het verre India volgen;)

Ik ga proberen om regelmatig een berichtje achter te laten (voor zover het internet en mijn vrije tijd het toelaat;)). Ik ga ook proberen om een paar foto's te posten.

Het zou leuk zijn moesten jullie ook een reactie achterlaten. Zo weet ik wat er hier in België of ergens op vakantie allemaal gebeurt;)

Groetjes Céline