Maandag moest ik om 5u45 `s morgens klaarstaan om naar het lepra hospitaal buiten Madurai te gaan. Ik had verwacht dat ze te laat gingen zijn (indiers zijn namelijk bijna nooit op tijd) maar 1u15 te laat zo vroeg is toch vloeken:P
Maar uiteindelijk was het hospitaal het wel waard om op te staan! Ze doen zoveel ze kunnen met de beperkte middelen die ze hebben voor de patienten.
We hebben in die 2 dagen elk departement uitgebreid kunnen zien: verpleging, sociale dienst, apotheek, lab, dokters,... De patienten hebben die ondersteuning hard nodig omdat er een groot taboe en stigma rust op lepra en de patienten. Wanneer bijvoorbeeld een van de ouders lepra heeft, dan is de kans heel groot dat hun kinderen niet getrouwd geraken daardoor. Ook al zijn die kerngezond. Veel patienten worden ook verstoten door hun familie vanwege de ziekte en de zichtbare verminkingen...
Het sponsorgeld is dan ook goed besteed:)
Naast de bevallingen was dit mijn beste ervaring tot nu toe!
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten